Verhaal van Kevin

Lange tijd heb ik geworsteld met mijn gewicht en met hoe ik naar mezelf keek. Overgewicht was voor mij niet alleen iets lichamelijks. Het had invloed op hoe ik mezelf zag, hoe ik dacht dat anderen naar mij keken en hoeveel vertrouwen ik had in mezelf.

Ik heb periodes meegemaakt waarin ik me behoorlijk alleen voelde. Niet alleen omdat ik soms letterlijk weinig mensen om me heen had, maar vooral omdat ik het gevoel had dat ik er niet helemaal bij hoorde. Contact maken met anderen werd daardoor soms lastig. Je kunt tussen heel veel mensen staan en je alsnog ontzettend alleen voelen.

Mijn gewicht speelde daarin een grote rol. Ik werd onzeker over mezelf en vroeg me regelmatig af of mensen mij wel echt zagen zoals ik was, of dat ze vooral mijn uiterlijk zagen. Dat heeft ook invloed gehad op mijn sociale leven en op hoe makkelijk ik contact durfde te maken.

De afgelopen jaren is daar veel in veranderd. Ik ben enorm veranderd als persoon en heb ook veel aan mijn uiterlijk veranderd. Daardoor kreeg ik meer zelfvertrouwen en durfde ik mezelf steeds meer te laten zien. Maar ik kwam er ook achter dat minder wegen niet automatisch betekent dat je je nooit meer alleen voelt.

Eenzaamheid zit namelijk niet alleen in hoeveel mensen je kent. Voor mij gaat het veel meer over verbinding. Het gevoel dat iemand echt naar je luistert, dat je jezelf kunt zijn en dat iemand oprecht geïnteresseerd is in wie je bent.

Wat mij uiteindelijk heeft geholpen, is dat ik mezelf steeds meer ben gaan toestaan om contact te zoeken en mezelf te laten zien zoals ik ben. Ik ben bijvoorbeeld meer gaan praten met mensen, nieuwe contacten aangegaan en mezelf niet meer voortdurend gaan verstoppen uit angst voor afwijzing.

Tegelijkertijd heb ik geleerd dat afwijzing of eenzaamheid niet betekent dat er iets mis is met mij. Dat vind ik misschien wel één van de belangrijkste dingen die ik heb geleerd. Je kunt ontzettend graag verbinding met iemand willen en toch merken dat het op dat moment niet lukt. Dat kan pijn doen, maar het zegt niet automatisch iets over jouw waarde als persoon.

Ik denk daarom niet dat ik eenzaamheid volledig heb “overwonnen”. Het is iets waar ik nog steeds mee te maken kan krijgen. Het verschil is dat ik er anders mee omga. Ik probeer mezelf niet meer te definiëren door mijn eenzaamheid, mijn verleden of mijn uiterlijk.

Uiteindelijk heeft mijn ervaring met overgewicht en eenzaamheid mij juist geleerd hoe belangrijk echte verbinding is. Niet alleen oppervlakkig contact, maar mensen bij wie je jezelf kunt zijn en met wie je je verhaal kunt delen.